از رنجی خسته ام که از آن من نیست

                           نازنین

وقتی بارون سر می گیره قلب من آروم می گیره
خاطرات با تو بودن دوباره جون می گیره
پشت ابرهای خیالم تو رو لرزون میبینم
تو رو در انتظارم   زیر بارون میبینم
بزن بارون بزن بارون سراپا خیس خیسم کن
بزن بارون بزن بارون عطش دارم تو سیرم کن
جون پناهم زیر بارون دستهای گرم تو بود
در تو رنجیدی از این عشق گناه من نبود
رفتی و عمری گذشته ولی بی تو گذشت رفت
رفتی و قلبی شکسته به دست تو شکست
چرا ابر ها نمی بارن خبر از تو نمیآرند
چرا این خاطرات تو منو تنها نمی زارند
هیچ کی مثل تو نبود حتی شکل تو نبود
هیچ کسی پیدا نشد مثل تو عاشق نبود
بزن بارون بزن بارون سراپا خیس خیسم کن
بزن بارون بزن بارون عطش دارم تو سیرم کن

برات صد قصه ی نا گفته دارم

بذار امشب کنارت جون بگیرم

یه کم با سادگیت اروم بگیرم

بذار سر روی شونت جا بگیره

نگاهم با نگات معنا بگیره

بذار باور کنم تو بهترینی

تو تنها همزبونم رو زمینی

بذاز امشب دعا هام جون بگیره

بذار درد دلم اروم بگیره

اگه یه روزی اومد که دیدی همه دنیا دوست دارن بدون یکیشون منم............

اگه یه روزی اومد که دیدی هزار نفر دوست دارن بدون یکیشون منم............

اگه یه روزی اومد که دیدی صـــد نفر دوست دارن بدون یکیشون منم............

اگه یه روزی اومد که دیدی  ده نفــــر دوست دارن بدون یکیشون منم............

اگه یه روزی اومد که دیدی توی این دنیا فقط یه نفره که دوست داره  یقین داشته باش که اون یه

نفر منم............

اگه یه روز دیدی توی این دنیا هیچکس دوست نداره بدون که .......من مرده ام .

وای ....که چه زود حرفشو بهم ثابت کرد .............

چون اون روزی که هیچکس دوسم نداشت خیلی زود از راه رسید ......

                                                                                    آ ره .... اون مرده بود !

هر کس به طريقي دل ما مي شکند

                                          بيگانه جدا دوست جدا مي شکند

بيگانه اگر مي شکند حرفي نيست

                                       از دوست بپرسيد که چرا مي شکند

دوران سختی به پایان رسیده بود..سالهای تحمل... رنج و بد بختی برای رسیدن به هم سپری شده بود....وای که چه زندگی شیرین شده...او دیگر از من بود و من هم....همانطور که درکرانه دریا به دنبالش میدویدم...... گیسوان جادوئیش نسیم را به تحسین وادار ساخته بود...تماشای ساقهای خوش تراشش فریاد های مستانه ام را صد چندان کرده بود.....وای چه شیرین بود در آغوش کشیدنش....بسیار شیرینتر از تصوراتم...... آی... تمامی انسانها ببینید که معبودم کنار منست.... آی لحظه ها....روزها...سالهای سیاه و سرد..دیگر شما را از خاطرم خواهم زدود... ای اسمان..ای زمین...ای.....

دستی به شانه ام خورد.. سرم را از روی مزارش برداشتم.....نگهبان گورستان گفت : دخترم شب هنگام ماندن در گورستان خوبیت ندارد ......

کاش ای تنها امید زندگي

می توانستم فراموشت کنم

یا شبی چون آتش سوزان دل

در لهیب سینه خاموشت کنم

                         کاش احساس نیاز دیدنت

                        از وجودم چون وجودت دور بود

                      در دلم آتش نمی زد آن نگاه

                      کاش آنشب چشمهایم کور بود

                                              کاش آنشب در گلستان خیال

                                             ای گل وحشی نمی چیدم تو را

                                             تا نسوزم در خزان آرزو

اين روزها گاهی جلوی آينه می ايستم و اشکها مو نگاه ميکنم.

ميخوام همه ی اشکهامو جمع کنم توی يه شيشه تا وقتی ديدمت بهت نشون بدم.

شايد هم برای روزتولدت بهت هديه دادم.

اين روزها هوای اتاقم بدجوری خزونيه.

همه اش آسمون ابريه.

                          انگار آسمون هم ميخواد اشکا شو جمع کنه.

این روزها همه اش ابرـ

                           همه اش بارون ـ

                                              همه اش اشک ـ

                                                                همه اش باد ـ

همه اش بغض ـ

                  همه اش تنهايی ـ

                                        همه اش تنهايی ـ

کاش فقط يه کم تنها نبودم.

                                 کاش يه کم خسته نبودم.

اين روزها کاش فقط يه کم تو بودی.فقط يه کم.

من ميگم بهم نگاه نكن
تو ميگي كه جون فدا كن
من ميگم چشمات قشنگه
تو ميگي دنيا دو رنگه
من ميگم دلم اسيره
تو ميگي كه خيلي ديره
من ميگم چشمات و واكن
تو ميگي من و رها كن
من ميگم قلبم رو نشكن
تو ميگي من ميشكنم من؟
من ميگم دلم رو بردي
تو ميگي به من سپردي؟
من ميگم دلم شكسته است
تو ميگي خوب ميشه خسته است
من ميگم بمون هميشه
تو ميگي ببين نمي شه
من ميگم تنهام ميذاري
تو ميگي طاقت نداري
من ميگم خدا به همرات
تو ميگي چه تلخه حرفات
من ميگم كه تا قيامت
برو زيبا به سلامت!!!

گفتم نرو پرپر مي شم            گفتي مي خوام رها باشم

 گفتم آخه عاشق شدم           گفتي مي خوام تنها باشم

  گفتم دلم گفتي بسوز            گفتم يه عمري باز هنوز؟

  گفتم عمرم چي ميشه؟         گفتي هدر شد شب و روز

 گفتم آخه داغون مي شم         گفتي به من خوش ميگذره

  گفتم منو جنس مي بيني         گفتي آره بي قيمتي

 گفتم صدام مي گيره باز          گفتي به درد بسوز و بساز

 گفتم حالا كه پير شدم            گفتي كه از تو سير شدم

  گفتم تمنا مي كنم                گفتي مي خوام خردت كنم

گفتم بيا بشكن تنو               گفتي فراموش كن منو

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست

بين من و عشق تو فاصله ای نيست

گفتم کمی صبر کن گوش به من ده

گفتی که نه بايد برم حوصله ای نيست

گفتم کمی فکر خودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نيست

رفتی تو خدا پشتو  پناهت ، به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نيست